jueves, 3 de diciembre de 2009

Gure aita zeruetan eta erbestean zerana



XXXVII

Gure aita zeruetan eta erbestean zerana
zer esanen diegu buruan tirokatuei
zer esanen diegu labeetan erretakoei
zer esanen diegu ziegetan lurperatuei
zer esanen diegu torturatuei, ezabatuei
zer esanen diegu haien ondorengoei
zer esanen diegu historiaren hondakinei,
Zu izanik den ororen lehena eta zentzua
zure baitan balego giza-destinoaren giltza,
esaiguzu, zer esan behar diegu haiei
iraindutakoei, odoldutakoei, apurtutakoei
emaiguzu kaddish baten hitzak
requiem batenak hala behar ezkero
esaiguzu non leudekeen, errukia, salbabidea,
otoitzak, arrenak, doluaren sendagarriak.
Adi gauzkazu, adi beti ahuspezkatuak
zure gurutze salbagarriaren aterbe aurrean.
Gure aita, sufrimenduaren egoitzetan zerana.

 

Xabier Lete.
(Egunsentiaren esku izoztuak)

No hay comentarios:

Publicar un comentario